Wat is een landmijn?

Een landmijn is een kleine bom die dicht het oppervlak in de grond is geplaatst. Er zijn twee soorten mijnen: antipersoonsmijn, bedoeld om mensen buiten gevecht te stellen en de antitankmijn, die dient om een tank of een voertuig op te blazen.

De antipersoonmijn ontploft als er een druk van 5 kg of meer op wordt uitgeoefend. Er zijn ook uitvoeringen die reageren op trillingen in de grond, op licht, of op een verandering van de hoek. De antitankmijn reageert pas op een druk van 100 kg of meer.

In voormalige oorlogsgebieden ligt bovendien dikwijls allerlei niet geëxplodeerde munitie.

Aantallen wereldwijd

Volgens een recent rapport van de Verenigde Naties liggen er vele miljoenen landmijnen en andere niet-ontplofte explosieven in de wereld. De grootste concentraties zijn te vinden in (voormalige) oorlogsgebieden in Azië, Afrika en Midden-Amerika.

Weliswaar worden er de laatste jaren meer mijnen geruimd dan er -voorzover bekend- worden gelegd, maar voorlopig is er nog volop 'werk aan de winkel' voor ruimers.

Verdrag van Ottawa

In maart 1999 is het 'Verdrag van Ottawa' in werking getreden. Dit verdrag is inmiddels door 150 landen (stand eind 2004) ondertekend. Het verdrag verbiedt het gebruik, de verkoop, de handel en het produceren en ontwikkelen van antipersoonsmijnen. Ook geldt er een verbod voor het niet-opspoorbare mijnen, zoals mijnen gemaakt van hout of plastc, die niet traceerbaar zijn met een metaaldetector. Het verdrag zwijgt helaas over sancties. Alleen internationale druk kan een land tot de orde roepen.

Antitankmijnen vallen niet onder dit verdrag.