De wereldwijde economische crisis heeft ook zijn weerslag op schoonmaakacties in met mijnen besmette gebieden. Zo dreigt een veelbelovend mijnenruimproject in het zuiden van Libanon stil te komen liggen als gevolg van het opdrogen van de onmisbare financiële bronnen.

Tot dusverre is 43 miljoen dollar aan internationale giften besteed aan het schoonmaken van de gebieden in Libanon die tijdens de oorlog tussen Israel en de Hezbollah strijdkrachten in augustus 2006 besmet raakten met landmijnen, clusterbommen en ander niet geëxplodeerd materiaal.  Engeland en Nederland zijn met ieder 5 miljoen dollar de grootste gevers voor mijnenruimprojecten in Libanon. De Verenigde Staten stortten onmiddellijk na het conflict 2 miljoen en van Saudi Arabië werd tot nu toe 1,5 miljoen dollar ontvangen. Dit alles volgens rapporten van de Verenigde Naties. Het gedoneerde geld is nu zo een beetje op en als gevolg daarvan heeft BACTEC, een van de Britse mijnenruim-organisaties die in zuidelijk Libanon actief zijn, onlangs zijn operaties moeten stopzetten. Dat betekent dat enkele teams mijnenruim-experts zijn vertrokken.

 Het gebied waar BACTEC actief is beslaat ongeveer een vierde van het totale Libanese gebied dat in 2006 werd besmet met mijnen en ander explosief materiaal. De leider van de BACTEC operaties in Libanon liet in maart 2009 weten dat grote delen van het gebied nog niet schoongemaakt zijn en dat er streken zijn waarvan nog niet duidelijk is of er mijnen liggen of niet. Van de Britse Mines Advisory Group (MAG), die in 2008 geld ontving van het Actiefonds Mijnen Ruimen voor het schoonmaken van een aantal dorpen in Zuid Libanon, zijn geen berichten ontvangen over het opraken van het geld. Steunaanvragen van MAG worden in de regel gehonoreerd door het Actiefonds.  MAG meldde op 3 april dat het 1.5 miljoen dollar heeft ontvangen van het bureau voor het opruimen van conventionele wapens van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken.  

De Mine Action Service van de Verenigde Naties zegt dat Israel geen informatie heeft verschaft over waar in 2006 clusterbommen zijn afgeworpen. Dat zijn bommen die tijdens het neerkomen in honderden kleine bommetjes uiteenvallen. De bommetjes, die een aantrekkelijk kleurtje hebben en soms de vorm hebben van een frisblikje, ontploffen niet allemaal meteen en blijven een gevaar voor mens en dier vormen totdat ze onschadelijk worden gemaakt. Mogelijk heeft het Israëlische leger ook geen duidelijke gegevens over de gebombardeerde plekken. De VN deelt mee dat Israel ook niet heeft bijgedragen aan het VN-fonds voor mijnenruim-operaties.

De Libanese plattelandsbewoner Diab Diab is een van de dorpsbewoners die onder het toeziend oog van experts van BACTEC mijnen opspoorde in besmet gebied. Diab Diab is bij dat werk een oog en een been kwijtgeraakt. Desondanks is hij het riskante werk blijven doen, maar het ziet ernaar uit dat hij nu zelfs zijn baantje gaat verliezen. En zolang er geen mijnen worden geruimd, hebben de landbouwers geen veilige toegang tot hun landbouwgronden, waardoor de mensen daar weer een oogst gaan missen.